مسجد جامع تبریز

مسجد جامع تبریز یکی از بناهای تاریخی شهر
تبریز است. این مسجد که در کتاب های تاریخی از آن به عنوان “جامع کبیری”
نیز نام برده شده، از ابتدای تأسیس مسجد جامع شهر تبریز بوده و بازار
تبریز، گرداگرد آن شکل گرفته است. مسجد جامع تبریز مربوط به دوره
سلجوقیان تا دوره قاجار است و در تبریز، خیابان شهید مطهری واقع شده و این
اثر در سال ۱۳۱۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قدیمی
ترین بخش این مسجد شبستان وسیعی است از طاق و گنبدهایی برفراز ستون های
هشت گوش آجری که زینت بخش آن گچبری های ظریف و هنرمندانه دوره روادیان
(مقارن سلجوقیان) است. مسجد جامع در دوره ایلخانان مغول مورد توجه و تعمیر
بوده و بخش هایی به آن افزوده شده است. محراب رفیع گچبری شده، یادگار آن
دوره است.

در دوره حکومت آق قویونلویان در آذربایجان گنبدی رفیع مزین به
انواع کاشیکاری های معرق در بخش شمالی آن احداث شده که هنوز هم پایه ها و
گوشه هایی از کاشی کاری های آن باقیمانده است. این مسجد از آثار مهم دوره
قاجاریه است

خبرگزاری مهر